Kardeşin kardeşi vurduğu yılları büyüklerimiz hep korkuyla anlatır. Bazı büyüklerimiz sevdiklerini kaybetmişlerdir. Anlatırken ağlarlar.
Ama sadece anlattılar.
Kimsenin sevgi ektiğini aşmaya çalıştığını görmedim.
Kardeşin kardeş öldürdüğü dönemden sonra insanların duygularını bastırmaktan başka bir şey yaptıklarını ben yaşadığım müddetçe görmedim.
Şayet duygular bastırılmasa bugün çok daha farklı olmaz mıydı?
Oturup orta yol bulunsa mesela? Bulunamaz mıydı? Bu kadar mı zordu?
Bugüne gelirsek Gezi eylemleri sonrası büyük bir buhran yaşadığımız çok açık değil mi?
Mutsuz milyonlarca insan.
Kin kusan binlerce arsız.
Sevgilerini yok eden yüzlerce sevgili.
Bugün herkese saygı duyan, sevgisini yaşamak isteyen bizlerin yaşadığı buhranı kimse görmüyor mu?
Sevgisini yaşamak isteyen insanlara hiç mi saygınız, düsturunuz yok.
Kolaya kaçarak duygularınızı ezdiğiniz, kin kustuğunuz şu günleri aşma şansınız bir nebze dahi yok mu?
#BanaBahaneÜretmeSevgiÜret

Yorum bırakın