Dün akşam 10 seneyi devirmiş bir dostluğumuz olan arkadaşıma isyan ettim bir diğer arkadaşım için. Nasıl olurda bir kadın için dünyada tanıdığı herkesi karşısına alabilir? Hayatının tüm düzenini nasıl bozabilir? Nasıl yerliyken göçebe hale gelebilir? Tuvaleti ve banyosu olmayan rezalet bir evde nasıl yaşayabilir? Her şeyi nasıl bir an da geride bırakabilir? Aynı şekilde aşık olduğu kadınında bunları yapması ona kaçması nasıl mümkün olabilir?
Neden olabilir? Amaç nedir? Bir sürü sorunun tek cevabı, tek açıklaması ‘Bunun adına aşk diyorlar Ömer efendi’ oldu. İnsanın aklının almadığı, mantığının durduğu derin bir nokta. Esasında aşk acısı yaşandıkça varolan bir şeymiş, yaşanmadığında karşılığı olmayınca aşk acısından çok kendinle kavga ediyormuşsun, ben dün bunu öğrendim.
Her ne kadar göze alamasamda o rezalet hayatı kıskandım…
Yorum bırakın